poniedziałek, 7 marca 2016

PIOSENKA FRANCUSKA I KSIĄŻKA

Jeszcze nucę melodie usłyszane wczoraj na koncercie Paris! The Show, ukazującym atmosferę lat 40-ych i 50-ych w Paryżu. Niezapomniane piosenki Charlesa Aznavoura, Jacques Brel'a, Edith Piaf, Maurice Chevalier, Josephine Baker i Yves Montand w wykonaniu Annie Carrere, Jules Grison i Stephanie Impoco. Historie burzliwych związków, pełnych rozstań i powrotów. 
,,Wspomnień mych nie żal mi, już nie rozpalają mych dni, me radości i smutki, już nie potrzebuję ich."
,,I radość rozpryskana jego uśmiechem, przeszywa mnie i rozbłyska w mym wnętrzu. Ale nagle krzyczę, ponad śmiechy, kiedy tłum chce wyrwać go z mych ramion..."
,,To wrażenie, które wywołuje u mnie obsesję dniem i nocą. To wrażenie, które nie narodziło się dzisiaj. Pochodzi z równie daleka, co ja, sponiewierane przez sto tysięcy muzyków. Pewnego dnia doprowadzi mnie do szaleństwa."
Nie potrzeba znać języka pełnego dźwięczącego r, by wzruszyć się do łez. W końcu w każdym miejscu na świecie miłość, zazdrość i żal wyglądają tak samo. 


A co by było, gdybyśmy byli pozbawieni wszystkich tych uczuć. Gdyby na świecie nie było miejsca na smutek, radość, łzy czy śmiech. Gdyby pozbawiano nas snów i marzeń. A my uważalibyśmy, że trzeba nas ratować przed nami samymi. Taki świat próbuje przedstawić Lauren Oliver w ,, Delirium".
,, Każdy, komu ufamy, na kogo, jak nam się wydaje, możemy liczyć, kiedyś nas rozczaruje. Pozostawieni samym sobie ludzie kłamią, mają tajemnice, zmieniają się i znikają, niektórzy za inną maską lub osobowością, inni w gęstej porannej mgle nad klifem. Właśnie dlatego remedium jest takie ważne. Właśnie dlatego go potrzebujemy"
,, Mam dość ciągłego oglądania się za siebie, sprawdzania czy nikt nie słucha, uważania na to, co się mówi, myśli, robi. Nie mogę... nie mogę już oddychać, nie mogę spać, nie mogę się nawet poruszać. Mam wrażenie, że wszędzie są mury. Gdziekolwiek się ruszę - mur. Jeśli czegoś zapragnę - kolejny mur. "
,, Te puste, przezroczyste oczy, które mają wszyscy wyleczeni, jakby zawsze spoglądali w odległą przestrzeń"
,, Miłość. Gdy tylko wpuścisz do swojego serca to słowo, gdy tylko pozwolisz mu zapuścić korzenie, rozprzestrzeni się jak grzyb we wszystkich zakamarkach twojej duszy - a wraz z nim pytania, drżące, pączkujące lęki, które sprawią, że nigdy nie zaznasz spokoju "


Cieszę się, że mam uczucia :)

7 komentarzy:

  1. Książka, którą prezentujesz trochę mnie zainteresowała a trochę przeraziła. najtrudniej żyć w poczuciu lęku i bardzo bym tego nie chciała. Cieszmy się zatem, że mamy uczucia i że jest dzień kobiet. To w końcu nasze święto:) Wszystkiego dobrego w atmosferze ciepłych uczuć

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo sie staram, zeby moi bliscy, nigdy nie zgodzili sie tym pierwszym cytatem. Co wcale nie jest latwe..
    Piekny ten "show".Jestem w takim wieku, ze moge spowiedziec, ze sie wychowalam na tej muzyce, puszczanej w Trojce, w audycji"Pod dachami Paryza".

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na koncercie jedna z pań w moim rzędzie cały czas nuciła melodie. Widać było, jak wszystko przeżywa :)

      Usuń
  3. Nie wyobrażam sobie świata bez emocji. Chociaż czasem zastanawiam się, gdzie w ludziach ukryły się prawdziwe ludzkie uczucia, czy los tak bardzo ich doświadczył, czy zazdrość i zawiść całkowicie nimi zawładnęła, co spowodowało taką wszechogarniającą znieczulicę... To okropne, ale wokół nas jest mnóstwo ludzi bez uczuć... Pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Charakter, wychowanie czy wpływ otoczenia ?

      Usuń
  4. Francuska muzyka... moja słabość. Co bym nie usłyszał, to chwyta za moje serce. Chociaż wolę akurat te smutniejsze kawałki. Odprężam się przy nich i nie skupiam się na przyziemnych rzeczach, które mnie otaczają.

    OdpowiedzUsuń